Ulama Bertaqwa Pemimpin Sebenar

25 Apr

Sinis sekali, sudah ramai ramai yang yang mempersenda malah menyanggah ulama. Kedudukan mereka sebagai pewaris nabi semacam tidak digeruni lagi. Malah sudah ada suara-suara yang mempertikaikan kemampuan para ulama untuk memimpin dan menyelesaikan masalah ummah. Soalnya, mengapa terjadi demikian? Adakah kerana ulama semakin berani dengan Allah, hingga orang lain hilang homat kepada mereka?

Imam Al-Ghazali membahagikan ulama kepada dua golongan; ulama akhirat dan ulama dunia. Ulama akhirat ialah mereka yang berilmu dan bertaqwa, ikhlas dalam melaksanakan amanah sebagai pewaris para Nabi, berani menentang kemungkaran dan konsisten dalam menegakkan agama Allah. Manakala ulama dunia, juga disebut ulama Suu'(jahat) ialah mereka yang berilmu tetapi menyembunyikan kebenaran, mencari habuan dunia, pangkat dan kedudukan, sanggup bersekongkol dengan kemungkaran malah sanggup menjual agama demi harta benda dan dunia. Maka ulama sebegini adalah ulama yang harus diperangi kerana kerosakan masyarakat berlaku disebabkan kejahatan mereka bersama dengan pemimpin yang zalim. Inilah yang disabdakan oleh Nabi SAW dalam hadith di atas.

Ulama sejati ialah mereka yang bukan sahaja berilmu, tetapi bertaqwa. Hanya mereka yang takut kepada Allah sahaja yang dii’tiraf sebagai ulama. Allah berfirman :

Sesungguhnya yang takut kepada Allah dikalangan hamba-Nya ialah ulama. ( Al-Fathir:28 )

Mengapa ulama perlu terdiri daripada orang yang takut kepada Allah? Ini disebabkan hubungan ulama dengan orang ramai ibarat pengecas dengan bateri. Ulamalah yang mengalirkan “current” – rasa takut kepada Allah kepada orang lain hingga orang lain juga takutkan Allah. Oleh itu, dia mesti ada “power” yang lebih kuat. Ertinya ulama mesti orang yang lebih kuat iman dan taqwanya.

Rosaknya sesebuah masyarakat ialah kerana mereka tidak ada rasa takut kepada Allah. Dengan itu kejahatan dan kemungkaran dilakukan dengan semahu-mahunya. Puncanya ada banyak. Salah satu daripadanya ialah kerana ulama yang tidak bertaqwa kepada Allah.

Walaupun ada ulama yang merasa mampu memperbaiki masyarakat menggunakan ilmunya, tetapi selagi mereka tidak takut kepada Allah, selagi itulah mereka akan gagal meningkatkan iman masyarakat.

Sebaliknya, jika ada ulama yang takut kepada Allah, hanya dengan memandang wajahnya sahaja pun boleh mengingatkan kita kepada Allah seterusnya menginsafkan kita. Kehadirannya dengan sendiri boleh mendidik orang lain, walaupun dia belum bercakap apa-apa. Wibawanya yang tinggi mempengaruhi orang lain supaya takutkan Allah.

Ulama sekarang seharusnya mencontohi keperibadian dan taqwa ulama silam. Mereka juga perlu memperlengkapkan diri dengan ilmu yang benar dan beramal dengannya, berakhlak mulia, bebas dari sebarang ikatan dan kepentingan duniawi serta berani menegakkan perkara yang hak.

Ulama sebagai pemimpin juga seumpama seorang doktor yang merawat pesakit yang bermacam ragam. Doktor yang sihat sahaja boleh melaksanakan tanggungjawabnya dengan berkesan. Justeru ulama mestilah mendidik dirinya dengan serius agar dia dapat dijadikan sandaran dan teladan oleh orang lain. Riskasnya dia mesti kuat berpegang pada syariat dan berhalus dalam perkara-perkara syubhah.

Sejarah membuktikan bahawa, kerosakan sesuatu umat bermula bila ulamanya rosak. Lihatlah pada apa yang berlaku kepada golongan Bani Israel dan golongan Nasrani. Bila paderi atau rabbi mereka rosak, maka tercetuslah pelbagai gejala dan kerosakan dalam masyarakat.

Ini bermakna, dalam berusaha menangani pelbagai gejala sosial yang melanda masyarakat, usaha pembaikannya mesti bermula pada diri ulama itu sendiri.

Tuga ulama tidak tamat disitu. dia mesti terjun ke tengah masyarakat untuk berdakwah dan membimbing mereka dalam urusan kehidupan mereka, memperbetulkan fahaman dan pemikiran yang salah serta berusaha mengajak mereka kembali kepada Islam secara syumul.

Dia mesti berani menegur dan menasihati sesiapa sahaja, walaupun kepada mereka yang berkuasa dan berpangkat tinggi. Inilah yang dilakukan oleh ulama silam. Antaranya ialah Imam Al-Ghazali, Sufyan At-Thauri, Syah Waliyullah, Syeikh Junaid dan lain-lain lagi. Sesungguhnya, jika ulama yang bertaqwa benar-benar berperanan, mereka mampu mewujudkan sebuah kehidupan berdasarkan Al-Quran dan Sunnah sebagai jalan keluar kepada krisis dan kegawatan sosial yang berlaku hari ini.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: